Villa Winter op Fuerteventura – het mysterieuze landgoed van Cofete
Wie eenmaal op Fuerteventura rondreist en denkt het eiland volledig te kennen, heeft de Villa Winter nog niet gezien. Verborgen op het wilde zuidschiereiland Jandía, ver van toeristencentra en geasfalteerde wegen, wacht een gebouw op zijn bezoekers dat meer vragen oproept dan het kan beantwoorden. Ook 39 jaar na de dood van zijn bouwer Gustav Winter trekt de villa nog steeds nieuwsgierigen, onderzoekers en avonturiers in zijn ban.
De weg naar Villa Winter – op zichzelf al een avontuur
Maak jezelf geen illusies: de weg naar Villa Winter bij Cofete is geen wandeling. Slingerende paden kronkelen door een kaal, bijna maanachtig landschap, en alleen wie een terreinwagen bij de hand heeft, moet zich aan deze rit wagen. Wie het afgelegen dorp Cofete eenmaal heeft bereikt, leidt een stoffig pad omhoog naar de iets hoger gelegen villa.
Al van ver tekent het gebouw zich af tegen de lucht – afbladderend pleisterwerk, verweerde buitenmuren, de markante toren in het noordoosten. Je voelt dat hier iets wacht dat niet zomaar in woorden te vatten is.
El Chalet – architectuur tussen Zwarte Woud en Atlantische Oceaan
De plaatselijke bevolking noemt het landgoed simpelweg El Chalet. Het werd gebouwd door de Duitse ingenieur Gustav Winter (1893–1971), afkomstig uit het Zwarte Woud, die zich in 1937 op Fuerteventura vestigde. Het bouwjaar zelf is omstreden: Winter beweerde zijn hele leven dat hij de Villa Winter op Fuerteventura in 1958 had laten bouwen. Andere bronnen dateren de bouw op 1946, in de directe naoorlogse periode.
De bouwstijl laat zich nauwelijks in een school plaatsen. Je ontdekt elementen van een typisch Zwartewoudse woning, Spaans-koloniale invloeden en eigenzinnige details die geen enkel handboek kent: een houten krokodillenkop als waterspuwer, het in meerdere deuren gegraveerde signum ‘W’ – het handelsmerk van zijn schepper. Het hoofdgebouw heeft een vierkante plattegrond, deels in de helling gebouwd, en opent zich naar een centrale binnenplaats omzoomd door rondbogen.
Wie goed kijkt, herkent in een gevelgedeelte dezelfde structuur als die van de kleine bar in het nabijgelegen Cofete – een stille aanwijzing dat Winter hier zijn eigen wereld heeft geschapen.
Een blik in de villa – tijdcapsule uit vervlogen decennia
Momenteel is ongeveer de helft van het gebouw toegankelijk. Wat je erin vindt, doet aan een tijdcapsule denken: in de garage staat nog altijd een oldtimer, naast een verzameling landbouwwerktuigen van Duitse herkomst en een spoorvoertuig van het merk Krupp dat langzaam verroest. Resten van een spooraanleg leiden van het terrein naar een nabijgelegen heuvel – wat wijst op vroegere mijnbouwactiviteiten, ook al bestaan er geen bevestigde archiefstukken over.
De toren in het noordoosten van Villa Winter is van ver zichtbaar en van binnen te betreden. Zijn functie? Tot op heden onduidelijk. Je staat er en kijkt door kleine rechthoekige ramen op de Atlantische Oceaan, en vraagt je onvermijdelijk af: wat heeft men hiervandaan gadegeslagen?
De beloning voor de moeizame aanreis is een adembenemend uitzicht op de stranden van Cofete en de diepblauwe zee – een uitzicht dat op zichzelf al de reis rechtvaardigt.
De mythe Villa Winter – nazi-legendes en geheime bunkers
Hier begint het eigenlijke hoofdstuk dat de Villa Winter tot een van de raadselachtigste plekken van Fuerteventura maakt. Het landgoed is omgeven door legenden die allemaal naar hetzelfde donkere tijdperk leiden: de jaren van de Tweede Wereldoorlog.
Vastgesteld is dat Winter vanaf 1915 als ingenieur betrokken was bij diverse projecten in Spanje. In 1937 pachtte hij het volledige schiereiland Jandía – een strategisch opmerkelijke stap. Sindsdien draaien de speculaties om één centrale vraag: heeft Franco persoonlijk de Duitser Jandía voor militaire doeleinden afgestaan?
De geruchten rondom Villa Winter zijn legio. Men spreekt van geheime onderzeeërbunkers die via ondergrondse gangen met het gebouw verbonden zouden zijn. Men fluistert dat de villa als bevoorradingsbasis voor Duitse onderzeeërs heeft gediend. Getuigen vertelden dat er in 1950 op het terrein grotten werden opgeblazen – waarvoor, blijft onbekend.
Verder gaan de speculaties: was Villa Winter mogelijk als gepland ballingsoord voor Hitler voorzien? Diende het als doorvoerplaats voor naar Zuid-Amerika vluchtende nazi-kopstukken? Geen van deze theorieën kon ooit onomstotelijk worden bewezen – en geen werd weerlegd.
Winter zelf was onbewogen door dergelijke geruchten. Hij beweerde op Jandía een cementfabriek en een visverwerkingsbedrijf te willen bouwen, totdat het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn plannen doorkruiste. Feit is: hij heeft de villa die zijn naam draagt nooit zelf bewoond.
Na Winters dood – verval en fascinatie
Gustav Winter stierf in 1971. Zijn familie verkocht het landgoed vervolgens aan een plaatselijk bouwbedrijf. Wat achterbleef, is een gebouw in een slaapstersslaap – half vervallen, half bewaard, volledig raadselachtig.
Tot op de dag van vandaag trekt Villa Winter op Fuerteventura hobbyonderzoekers, geschiedenisliefhebbers en reizigers aan die meer zoeken dan zonnestrand en surfgolven. Je staat voor de muren van deze buitengewone plek en voelt dat de waarheid achter de legendes vermoedelijk voor altijd verborgen zal blijven.
En misschien is dat precies de ware charme van de mysterieuze Villa Winter bij Cofete: het blijft gissen.
Praktische informatie: Villa Winter is alleen bereikbaar met een terreinwagen. De aanrijroute via het onverharde pad naar Cofete is veeleisend en mag niet worden onderschat. Een bezoek loont in combinatie met een uitstapje naar het eenzame strand van Cofete.
